Ga naar de inhoud

Over Sint-Gorgonius en onze Sint-Gorgoniuskerk

Over Sint-Gorgonius en onze Sint-Gorgoniuskerk in de Feestbundel Jaak Ockeley (2018) [7][1]

Sinds de viering van 250 jaar nieuwe kerk is er heel wat onderzoek gebeurd over de heilige Gorgonius enerzijds en de positie van Hoegaarden als Luiks bezit. Vanaf het volgend nummer zullen we daarover berichten, nu de aandacht hierop is getrokken in verband met de heilige Sulpitius en Zoutleeuw.

Jelle Lisson poneert onder meer het volgende:
‘Het bisdom Luik vormde samen met de bisdommen Metz, Toul en Verdun een intellectuele eenheid, in die zin dat er onder de elite een drukke uitwisseling bestond van kennis en personen. Ook op politiek vlak waren de gebieden verenigd, als deel van het keizerrijk der Ottonen. Een extra argument voor deze hypothese is de ontstaansgeschiedenis van de kerk ter ere van Sint-Gorgonius te Hoegaarden op 15 km van Zoutleeuw en 20 van Sint-Truiden. De cultus van Gorgonius werd volgens de Vita Chrodegangi episcopi Mettensis gestimuleerd door bisschop Chrodegang van Metz [8][2]. In 765 liet Chrodegang het lichaam van Sint-Gorgonius overbrengen naar de abdij van Gorze, in de buurt van Metz zelf, vanwaar de cultus zich verder zou verspreiden. Het heiligenleven werd omstreeks het midden van de tiende eeuw geschreven door een monnik in de abdij van Gorze[9][3] ,het lijkt dus waarschijnlijk dat de Hoegaardse Sint Gorgoniuskerk werd opgericht onder invloed van de bisschoppen van Metz vóórdat deze tekst verscheen. Ook deze kerk zou uiteindelijk geïncorporeerd worden door de bisschoppen van Luik.
Volgens een inscriptie in de kerk van het Luikse Sint-Pauluskapittel – waar de Sint Gorgoniuskerk volgens latere bronnen afhankelijk van was – verbouwde een zeker gravin Alpaidis van Hoegaarden haar castrum tot een kerk. Diezelfde Alpaidis zou in 987 ook het graafschap Brunengeruuz aan de bisschoppen van Luik hebben geschonken, waar Hoegaarden en dus de kerk deel van uitmaakten. [10][4]Volgens de Luikse traditie werd de Sint-Gorgoniuskerk dus gesticht door Alpaidis, alweer een spoor om de link met Metz te verdoezelen.’

Meer dan stof genoeg om te bestuderen, onze kerk en Gorgonius te ere!

© Vzw Hoegaards Erfgoed Alpaidis-nr-213-54ste-jaargang-4-2018

Bronnen en citaten[+]

1919: Einde Hoegaards dagboek (Louise Vander Velpen) en de Canadezen te Hoegaarden 

Vrijdag 15.11.1918. Deze namiddag hebben we een deel van de wol en een partij koper uit de schuilplaatsen gehaald. Er wordt verteld dat morgen alle Moffen moeten weg zijn uit Brussel en dat volgende dinsdag onze koning zijn blijde intrede zal doen. ( wel de 22ste te Brussel, wat later dan het gerucht, … of ‘fake news’?) 

Vrijdag 20.12.1918: De koning heeft zijn triomfantelijke intocht in Tienen gehouden samen met prins Leopold. We zijn gaan kijken. Het weer was niet schitterend en dat was spijtig (dagboek Louise Vander Velpen)

Zondag 05.01.1918: Op twee januari zijn de Franse troepen uit Hoegaarden vertrokken.

Zondag 23.02.1919: Sinds de zesde van deze maand is een Canadese transportcompagnie, de ‘Canadian Engineering M.T.Coy’ te Hoegaarden gelegerd. Wij hadden een sergeant en een sergeant-majoor [footnote]2 ingekwartierd bij de familie Vander Velpen, huidige H. Dotremonttraat 6[/footnote]; de sergeant is na een week vertrokken naar Branchon tegen Ramillies en vorige vrijdag is onze sergeant-majoor Alex Greig van Winipeg ook weggegaan, hij verblijft nog altijd in Hoegaarden, maar hij heeft ten huize Nijs de kamer van de zijn adjudant genomen, die met permissie vertrokken is. Als ze nog hier zijn wanneer de adjudant terug is, zal hij terug bij ons komen logeren. Ik voeg erbij: ‘Pet êt, pe’t êt’ pas’ [footnote]Sic, ‘misschien, misschien ook niet’[/footnote], zoals zij zich uitdrukken. Al die Canadezen zijn eigenaardige types, men zou beweren dat zij maar half beschaafd zijn. Wat het ‘savoir vivre’ aangaat verschillen zij als dag en nacht met de Fransen. En of het officieren of soldaten zijn, ze zijn allemaal hetzelfde op dat vlak. Bij Loriers maken ze het eten klaar voor de officieren, de kapitein gaat aan het venster kijken terwijl ze bij Loriers aan het eten zijn. De officier die bij Goidts logeert [footnote] Doelstraat, wijnhandel Goidts; was getrouwd met een Vander Velpen; nu appartementen Huon[/footnote] blijft tot 3 uur ’s nachts weg zonder verwittigen en dan komt hij binnen langs het raam of zoals enige dagen geleden, dan hadden ze een ruit ingeslagen. De sergeant-majoor die wij de eerste dag hadden zei papa en mama en ons sprak hij aan met onze naam. Twee keer heeft hij een tolk meegebracht uit de Verenigde Staten, die heel zijn jeugd in het college en de universiteit had doorgebracht, hij is ingenieur; voor de oorlog was hij vier jaar in Frankrijk en meer dan een jaar in België en toch heeft hij nog altijd die ongemanierdheid van de Amerikaan. Maar het meest waren we verbaasd over hun opvatting over de familie. Ze trekken allemaal zeer jong het huis uit en vragen nooit meer naar hun broers en zussen en zelfs niet meer naar hun ouders.

Terwijl de Canadezen hier waren hebben wij ook tweemaal Fransen gelogeerd.

The six of …no 10 / Soldats canadiens 1919 (uit de verzameling Lodewijckx)

Maandag 12.05.1919: Sinds de 2de mei zijn de Canadezen vertrokken. Sinds die dag is het eindelijk rustig te Hoegaarden.

Dinsdag 27.05.1919: De soldaten die in verlof zijn hebben vorige zaterdag bevel gekregen om hun regiment te vervoegen. De studenten milicien moeten hun eenheid morgen (woensdag) vervoegen. Gaat de oorlog herbeginnen?

De 28ste juni is de vrede getekend. Binnenkort zullen al onze militairen terug thuis zijn! Met deze grote overwinning van de geallieerden sluit ik mijn dagboek af.

Emile [footnote]5 Bedoeld wordt Emile Rosier, die het diploma behaalde in handels- en consulaire wetenschappen aan de Leuvense universiteit en als diplomaat o.a. ambassadeur zal worden in Washington[/footnote] heeft zijn diploma van licentiaat behaald op 29 juli. De andere neven zijn gedemobiliseerd op 14 ‘St’. [footnote]14 september[/footnote]

Souvenir of some happy days in Hougaerde

s/sgt Donis Johnny

Hoegaerde Belgium, March, 7th, 1919.

Dear Florence,
This is a view of the main square with the band stand and the church at the top of
the street. We have a parade every morning on this square. It’s an awful place, dear, will tell you later of it.

Yours Alex

Dokter Jules Lodewijckx (Hoeg. 1862) en Clemence Vanhagendoren (Hoeg. 1866) Met vermoedelijk dochter Louise (Hoeg. 1898) en meid Josephine Hobin (ZL 1897)

Muziekuitvoering op de kiosk

Achteraan rechts : ‘A la Métropole Café Billard (appartementen Bams nu)

Staand: (Links naar rechts): Ida Caroyer – Irma Ausloos – Emma Dotremont – Julia Ausloos – Raymond Ausloos

Zittend: Arthur Haer (Canadees soldaat) – Achille Ausloos – Elisa Ausloos – Robinson(Canadees soldaat)

‘Arrivée’ van de koers (voor beroepsrenners) aan de Cerkel op de Doelstraat (kermis – september – jaar???)

Achtereenvolgens: Café A. De Vos, Zaal en Café de Cerkel, beenhouwerij Gilis en Wijn- en sigarenhandel Goidts (nu appartementen Huon)

Over Sint-Gorgonius en onze Sint-Gorgoniuskerk in de Feestbundel Jaak Ockeley (2018) [footnote] Jelle Lisson, Heer Sulpitius, ontferm u over ons. Zuid-Hageland (8ste-13de eeuw), – Feestbundel Jaak Ockeley, Uitgave Koninklijke Heemkring Ascania, Asse, 2018, p. 584-93.[/footnote]

Sinds de viering van 250 jaar nieuwe kerk is er heel wat onderzoek gebeurd over de heilige Gorgonius enerzijds en de positie van Hoegaarden als Luiks bezit. Vanaf het volgend nummer zullen we daarover berichten, nu de aandacht hierop is getrokken in verband met de heilige Sulpitius en Zoutleeuw.

Jelle Lisson poneert onder meer het volgende:
‘Het bisdom Luik vormde samen met de bisdommen Metz, Toul en Verdun een intellectuele eenheid, in die zin dat er onder de elite een drukke uitwisseling bestond van kennis en personen. Ook op politiek vlak waren de gebieden verenigd, als deel van het keizerrijk der Ottonen. Een extra argument voor deze hypothese is de ontstaansgeschiedenis van de kerk ter ere van Sint-Gorgonius te Hoegaarden op 15 km van Zoutleeuw en 20 van Sint-Truiden. De cultus van Gorgonius werd volgens de Vita Chrodegangi episcopi Mettensis gestimuleerd door bisschop Chrodegang van Metz [footnote]8 G.H. Pertz, Monumentae Germaniae Historica, Scriptores, 10, Hannover, 1853, 552-572[/footnote]. In 765 liet Chrodegang het lichaam van Sint-Gorgonius overbrengen naar de abdij van Gorze, in de buurt van Metz zelf, vanwaar de cultus zich verder zou verspreiden. Het heiligenleven werd omstreeks het midden van de tiende eeuw geschreven door een monnik in de abdij van Gorze [footnote]9 Goullet, M., e.a., Sources hagiographiques de l’histoire de Gorze (X° siècle): Vie de Saint Cjrodegang, Panégyrique et Miracles de saint Gorgon, Parijs, 2010; Jacobsen, P.C., Miracula s. Gorgonii. Studien und texte zur Gorgonius-Verehrung im 10. Jahrhundert, – Monumenta Germaniae Historica-Studien und Texte 46, Hannover, 2009[/footnote], het lijkt dus waarschijnlijk dat de Hoegaardse Sint Gorgoniuskerk werd opgericht onder invloed van de bisschoppen van Metz vóórdat deze tekst verscheen. Ook deze kerk zou uiteindelijk geïncorporeerd worden door de bisschoppen van Luik.
Volgens een inscriptie in de kerk van het Luikse Sint-Pauluskapittel – waar de Sint Gorgoniuskerk volgens latere bronnen afhankelijk van was – verbouwde een zeker gravin Alpaidis van Hoegaarden haar castrum tot een kerk. Diezelfde Alpaidis zou in 987 ook het graafschap Brunengeruuz aan de bisschoppen van Luik hebben geschonken, waar Hoegaarden en dus de kerk deel van uitmaakten. [footnote] Despy, G., Franchises urbaines et rurales: les ducs de Brabant et l’ancien comté de Brugeron aux XIIe et XIIIe siècles, – J.M. Duvosquel en E. Thoen, red., Peasants & townsmen i medieval Europe. Studia in honorem Adriaan Verhulst, gent, 1995, 631-650.[/footnote] Volgens de Luikse traditie werd de Sint-Gorgoniuskerk dus gesticht door Alpaidis, alweer een spoor om de link met Metz te verdoezelen.’

Meer dan stof genoeg om te bestuderen, onze kerk en Gorgonius te ere!

© Vzw Hoegaards Erfgoed Alpaidis-nr-213-54ste-jaargang-4-2018

Inhuldiging oorlogsmonument 1920

Bij de inhuldiging van het oorlogsmonument te Outgaarden op 30 mei 1920

Bij de inhuldiging van het oorlogsmonument te Outgaarden op 30 mei 1920 wordt er ter plaatse een grote stoet gehouden met zowel de katholieke harmonie van Hoegaarden (Paradijs/Paradis), als de liberale harmonie uit de Cercel/Cercle.

De katholieken dragen hier nog altijd de stichtingsnaam van de harmonie, terwijl die eigenlijk toekwam aan de liberalen, sinds ‘Les Mélomanes de la Grande Ghète’ definitief uit elkaar waren gegaan in de jaren 1870. Twee muziekmaatschappijen met dezelfde naam maar van een andere politieke strekking en elk een eigen lokaal.

't Cleyn Paradis

 ‘t Cleyn Paradis zoals het verbouwd werd in de jaren 1920 tot gewoon woonhuis

Het onderscheid wordt in het programma gemaakt door voor elk het repetitie-/concertzaal te vermelden. Het zal pas in 1946 zijn dat de katholieke harmonie een nieuwe benaming kiest: ‘De Vrije Muziekliefhebbers van Hoegaarden’.
Wat ook opvalt is dat de plechtigheid doorgaat in de gemeente Autgaerden, officieel een gehucht van Zétrud Lumay van 1810 tot en met 1922; de scheiding was in 1920 door de Provincieraad goedgekeurd, de kamer stemde ze ook in juni 1922 en de Senaat 8 dagen later.
De wet van 26 juli 1922 maakt van Outgaarden een zelfstandige gemeente.
De eerste gemeenteraadsverkiezingen gaan door op 1 oktober 1922. Het eerste proces-verbaal van de zittingen van de gemeenteraad wordt geacteerd de 12de november 1922

Programma van de feestelijkheden

Programma van feestelijkheden van 30 mei 1920

GEMEENTE AUTGAERDEN
GROOT
Vaderlandsch Feest
op ZONDAG 30 MEI 1920

Programma

11 u. (zomeruur): Plechtige lijkdienst voor de gesneuvelden.
3 1/2 u. : Groote zinnebeeldige stoet.

Groepen 

1. Gendarmen
2. Ruiters.
3. Fanfaren L’Avenir », St-Jans-Geest.
4. De Belgische Kleuren – 3 juffrouwen te paard.
5. Verheerlijking van Koning en Koningin (wagen)
6. a) Oud-Strijders van Autgaerden.
6. b) Oud-Strijders van Zittaard-Lummen, Hougaerde, Thienen.
6.c) Oud-soldaten van Hougaerde. Leopoldisten.
7. De Zegepraal (wagen).
8. Fanfaren «La Renaissance, Neerheylissem.
9. Zes provinciën ; groep jongens.
10. Matigheidsbond, Hougaerde.
11. Opeisching van mannen voor Duitschland. Gedeporteerden.
12. De Weldadigheid (wagen).
13. Harmonie • Les Mélomanes de la Grande-Ghete», Hougaerde(Cercle)
14. Drij provinciën ; groep meisjes.
15. Het Rood-Kruis. De Verminkten.
16. De Verbondenen (wagen).
17. De Verdediging aan den Yzer (wagen)
18. Harmonie Les Melomanes de la Grande-GheteHougaerde Paradijs
19. Uitdrijving van keizer Willem uit Belgie. 20. Feestcommissie en Gemeenteoverheid.

Wegwijzer

Vorming van den stoet: Kerkstraat en Hougaerdestraat,
Optocht langs : Meisjesschoolstraat, Doelen, Paenhuysbeek, Hoogstraat, Boterstraat, Hougaerdestraat, Groote-Brugstraat, St-Rochusstraat, Kerkstraat, Meisjesschoolstraat, Meisjesschool, waar de stoet ontbonden wordt.

Aan de kerk 

Inhuldiging van grafmonument en huldiging der oudstrijders, verminkten en gedeporteerden. Uitdeeling van diploma’s.

Programme des festivités

COMMUNE DE AUTCHARD
GRANDE
Fête Patriotique
DIMANCHE 30 MAI 1920


Davant l’église: Inauguration du monument funebre; hommage aux combattants, mutilés et déportés. Distribution de diplomes.

Programme

11 h. (h. e.) Service funebre pour les morts.
3 1/2 h. Grand Cortège Allégorique.

Groupes

1. Gendarmes.
2. Cavaliers.
3. Fanfares L’Avenir , St-Jean-Geest.
4. Couleurs Nationales – 3 filles à cheval.
5. Glorification du Roi et de la Reine (char)
6. a) Combatfants de Autchard.
6.b) Combattants de Zétrud-Lumay. Hougaerde et Tirlemont.
6.c) Léopoldistes de Hougaerde.
7. Le Triomphe (char)
8. Fanfares La Renaissance », Neerheylissem.
9. Six provinces ; groupe de garçons.
10. Ligue de tempérance, Hougaerde.
11. Requisition d’hommes pour l’Allemagne. Déportés.
12. La Bienfaisance (char)
13. Harmonie « Les Mélomanes de la Grande Ghete » Hougaerde (Cercle)
14. Trois provinces ; groupe de filles.
15. La Croix-Rouge. Mutiles.
16. Les Alliés » (char)
17. La Défense de l’Yzer. Tranchée (char)
18. Harmonie Les Melomanes de la Grande-Ghète Hougaerde, (Paradis)
19. Expulsion de l’empereur Guillaume II.
20. Comité des fêtes et autorités.

Itinéraire

Formation du cortège : Rue de l’église et rue de Hougaerde.
Départ par : Rue de l’école des filles, rue du seigle, Paenhuysbeek, rue Haute, rue au Beurre, rues de Hougaerde, du Grand-Pont. St-Roch. de l’église, de l’école des filles jusqu’à l’école, où le cortège se dissoud.

Aan de kerk 

Inhuldiging van grafmonument en huldiging der oudstrijders, verminkten en gedeporteerden. Uitdeeling van diploma’s.

Voor de oprichting van het monument:

Er werd een omhaling gehouden van huis tot huis (1.820 fr.), de gemeente Zétrud-Lumay gaf 1.000 fr. en het Kerkfabriek 200. Er werden ontwerpen gevraagd te Tienen, Brussel en Ecaussines. De gebroeders Lancelle van Tienen mochten aan de slag en eind novemeber 1919 was het monument klaar.

Voor de inhuldiging waren er naast de stoet ook 12 erepoorten (-bogen) opgericht versierd met groen en bloemen. De feestelijkheden begonnen met een plechtige lijkdienst om 10 u. voor de gesneuvelden en de stoet vertrok om half drie aan zijn rondgang door de straten. De gelegenheidstoespraak werd gehouden vanop een spreekgestoelte opgericht tegen de muur van het kerkhof, door E.H. Vennekens, leraar aan het O-L-Vrouw college te Tienen, die vier jaar aan het front legeraalmoezenier was geweest. Daarna kwamen nog de graaf van Limburg Stirum, burgemeester en Camiel Fourie, oud-strijder, aan het woord. Alle oud-strijders kregen tot slot een diploma als herinnering van hun deelname aan de oorlog. En daarna werd er kermis gevierd tot in de kleine uren…

De stoet werd met succes georganiseerd en in goede banen geleid door Henri Lebegge, Petrus Bailly, Henri Claude en Emiel Serulus

Het komiteit

dat gevormd werd om het monument op te richten bestond uit Alfons Vandermolen als voorzitter, pastoor Diels als secretaris, Albert Maes, Henri Nijs, Hippolyte Wauters en Augustin Degrez. Wauters en Degrez deden de huis-aan-huis omhaling.

Tot slot deze samenvatting van pastoor Diels:

‘…(ons Outgaarden is) zo goed gespaard was geweest in vergelijking met vele andere gemeenten, ja omdat er weelde was gekomen -het fortuin der steden was naar den buiten verplaatst-moet men langs de andere kant vaststellen dat er van de soldaten door Outgaarden aan het vaderland gegeven, in verhouding, meer gesneuveld zijn dan op menige andere gemeente, 1/6de ongeveer is gevallen, en dat is veel.’ [1][1]

© Vzw Hoegaards Erfgoed Alpaidis-nr-213-54ste-jaargang-4-2018

Bronnen en citaten[+]

1919: Einde Hoegaards dagboek

1919: Einde Hoegaards dagboek (Louise Vander Velpen) en de Canadezen te Hoegaarden 

Vijf januari 1918

Zondag 05.01.1918: Op twee januari zijn de Franse troepen uit Hoegaarden vertrokken.

Vijftien  november 1918

Vrijdag 15.11.1918. Deze namiddag hebben we een deel van de wol en een partij koper uit de schuilplaatsen gehaald. Er wordt verteld dat morgen alle Moffen moeten weg zijn uit Brussel en dat volgende dinsdag onze koning zijn blijde intrede zal doen. ( wel de 22ste te Brussel, wat later dan het gerucht, … of ‘fake news’?) 

Twintig 20 december 1918

Vrijdag 20.12.1918: De koning heeft zijn triomfantelijke intocht in Tienen gehouden samen met prins Leopold. We zijn gaan kijken. Het weer was niet schitterend en dat was spijtig (dagboek Louise Vander Velpen)

Drieëntwintig februari  1919

Zondag 23.02.1919: Sinds de zesde van deze maand is een Canadese transportcompagnie, de ‘Canadian Engineering M.T.Coy’ te Hoegaarden gelegerd. Wij hadden een sergeant en een sergeant-majoor. [2][1]de sergeant is na een week vertrokken naar Branchon tegen Ramillies en vorige vrijdag is onze sergeant-majoor Alex Greig van Winipeg ook weggegaan, hij verblijft nog altijd in Hoegaarden, maar hij heeft ten huize Nijs de kamer van de zijn adjudant genomen, die met permissie vertrokken is. Als ze nog hier zijn wanneer de adjudant terug is, zal hij terug bij ons komen logeren. Ik voeg erbij: ‘Pet êt, pe’t êt’ pas’ [3][2],zoals zij zich uitdrukken.

Al die Canadezen zijn eigenaardige types, men zou beweren dat zij maar half beschaafd zijn. Wat het ‘savoir vivre’ aangaat verschillen zij als dag en nacht met de Fransen. En of het officieren of soldaten zijn, ze zijn allemaal hetzelfde op dat vlak. Bij Loriers maken ze het eten klaar voor de officieren, de kapitein gaat aan het venster kijken terwijl ze bij Loriers aan het eten zijn. De officier die bij Goidts logeert[4][3]blijft tot 3 uur ’s nachts weg zonder verwittigen en dan komt hij binnen langs het raam of zoals enige dagen geleden, dan hadden ze een ruit ingeslagen. 

De sergeant-majoor die wij de eerste dag hadden zei papa en mama en ons sprak hij aan met onze naam. Twee keer heeft hij een tolk meegebracht uit de Verenigde Staten, die heel zijn jeugd in het college en de universiteit had doorgebracht, hij is ingenieur; voor de oorlog was hij vier jaar in Frankrijk en meer dan een jaar in België en toch heeft hij nog altijd die ongemanierdheid van de Amerikaan. Maar het meest waren we verbaasd over hun opvatting over de familie. Ze trekken allemaal zeer jong het huis uit en vragen nooit meer naar hun broers en zussen en zelfs niet meer naar hun ouders.

Terwijl de Canadezen hier waren hebben wij ook tweemaal Fransen gelogeerd.

Soldats canadiens 1919

The six of …no 10 / Soldats canadiens 1919 (uit de verzameling Lodewijckx)

Twaalf mei 1919

Maandag 12.05.1919: Sinds de 2de mei zijn de Canadezen vertrokken. Sinds die dag is het eindelijk rustig te Hoegaarden.

Zevenentwintig mei 1919

Dinsdag 27.05.1919: De soldaten die in verlof zijn hebben vorige zaterdag bevel gekregen om hun regiment te vervoegen. De studenten milicien moeten hun eenheid morgen (woensdag) vervoegen. Gaat de oorlog herbeginnen?

Achtentwintig juni 1919

De 28ste juni is de vrede getekend. Binnenkort zullen al onze militairen terug thuis zijn! Met deze grote overwinning van de geallieerden sluit ik mijn dagboek af.

Emile [5][4] heeft zijn diploma van licentiaat behaald op 29 juli. De andere neven zijn gedemobiliseerd op 14 ‘St’. [6][5]

Souvenir of some happy days in Hougaerde s/sgt Donis Johnny
Postkaart 1919

Hoegaerde Belgium, March, 7th, 1919.

Dear Florence,
This is a view of the main square with the band stand and the church at the top of the street. We have a parade every morning on this square. It’s an awful place, dear, will tell you later of it.

Yours Alex

Familiefoto Lodewijckx Vanhagendoren

Dokter Jules Lodewijckx (Hoeg. 1862) en Clemence Vanhagendoren (Hoeg. 1866) Met vermoedelijk dochter Louise (Hoeg. 1898) en meid Josephine Hobin (ZL 1897)

Kiosk uitvoering
Muziekuitvoering op de kiosk

Achteraan rechts : ‘A la Métropole Café Billard (Eertijds appartementen “Bams” )
‘Arrivée’ van de koers (voor beroepsrenners) aan de Cerkel op de Doelstraat (kermis – september – jaar???)

Groepsfoto met 2 Canadeze soldaten

Staand: (Links naar rechts): Ida Caroyer – Irma Ausloos – Emma Dotremont – Julia Ausloos – Raymond Ausloos

Zittend: Arthur Haer (Canadees soldaat) – Achille Ausloos – Elisa Ausloos – Robinson(Canadees soldaat)

‘Arrivée’ van de koers (voor beroepsrenners) aan de Cerkel op de Doelstraat (kermis - september – jaar???)

Achtereenvolgens: Café A. De Vos, Zaal en Café de Cerkel, beenhouwerij Gilis en Wijn- en sigarenhandel Goidts (Eertijds appartementen Huon)

???????
?????
??????

© Vzw Hoegaards Erfgoed Alpaidis-nr-213-54ste-jaargang-4-2018

Bronnen en citaten[+]

Alpaidis-nr-213-54ste-jaargang-4-2018

Table of Contents

Meer dan 20.000 Belgische militairen gingen tussen 1919 en 1923 het Rijnland bezetten

Zulke kaders brachten ze mee als souvenir

Aandenken uit bezet Duitschland 1920
Gedenkenis tijdens mijne bezetting van Duitschland 1920
Souvenir d’occupation en Allemagne 1920

(3 prenten/kaders 47 x 17 cm; verzameling Hoegaards erfgoed vzw)

© Vzw Hoegaards Erfgoed Alpaidis-nr-213-54ste-jaargang-4-2018

100 jaar postzegels om de Grote Oorlog te herdenken

1914 Vernietiging van het centrum van Leuven
1914 - 1915 De Groote Oorlog
1916 - 1917 De Groote Oorlog
Onze dappere soldaten - Nos valeureux soldats
Koning Albert aan het hoofd van zijn leger
Ter nagedachtenis van H.M. Koningin Elisabeth
Intocht van de Koning en Koningin te Brussel (22-11-1918)
Intocht van de Koning en Koningin te Brussel (22-11-1918)

© Vzw Hoegaards Erfgoed Alpaidis-nr-213-54ste-jaargang-4-2018

 Eeuwfeeststoetstoet van 27 juli 1930

Tweetalige herdenking van de oorlog in de eeuwfeeststoetstoet van 27 juli 1930

Praalwagens uit de postkaarten-souvenir

De duif soldaat, praalwagen van de Hougaerdsche Duivenbond
Ernest Ourystraat 3320 Hoegaarden :(achteraan piekje v Villa des Roses)

Gemeente Hougaerde – Stoet op 27 Juli 1930 – Commune d’Hougaerde – Cortéae du 27 juillet 1930
De duif soldaat – Praal wagen, Hougaerdsche Duivenbond – Le pigeon soldat – Char, Société Colombophile d’Hougaerde.

Praalwagen door Moureau Edouard.
Ernest Ourystraat, 3320 Hoegaarden ( rechts staat er huisnummer 22 op foto)

Gemeente Hougaerde – Stoet op 27 Juli 1930 Commune d’Hougaerde – Cortège du 27 juillet 1930
Een tusschenverhaal van den oorlog 1914-1918 – Praalwagen, Moureau Edouard.
Une épisode de la guerre 1914-1918 – Char, Moureau Edouard.

Een tusschenverhaal van den oorlog 1914-1918, praalwagen door Moureau Edouard.

Edouard Moureau (Hoeg. 14.11.1884) was cementbewerker; hij trouwde met Rosalie Vandiest (Hoeg. 27.09.1888) op 29 oktober 1910; zijn dochter Georgine trouwde met Georges Gasia (Hoeg. 10.03.1910), in heel Hoegaarden gekend als vrachtvoerder van de NMBS;
Huis en werkplaats/terrein lag te Klein Overlaar aan de Tiensesteenweg en grensde aan de achterkant aan Mariadal, waar de leerlingen en zusters soms klachten hadden over de milieuhinder.

Praalwagen gerealiseerd door de Ware Vrienden
Ernest Ourystraat, 3320 Hoegaarden

Gemeente Hougaerde – Stoet op 27 Juli 1930 Commune d’Hougaerde – Cortège du 27 juillet 1930
De zon van den vreden bron van voorspoed-praalwagen « De Ware Vrienden >,
Hougaerde
Le soleil de la paix source de prospérité – Char « De Ware Vrienden », Hougaerde,

De zon van den vreden, bron van voorspoed, praalwagen gerealiseerd door de Ware Vrienden

Ernest Ourystraat, 3320 Hoegaarden

Gemeente Hougaerde – Stoet op 27 Juli 1930 Commune d’Hougaerde – Cortège du 27 juillet 1930
De zon van den vreden bron van voorspoed-praalwagen « De Ware Vrienden >,
Hougaerde
Le soleil de la paix source de prospérité – Char « De Ware Vrienden », Hougaerde,

Het houten been
Het Belgische bier ‘Jambe-de-Bois’

Charlier, gezegd ‘Het Houten Been’, door de Oudstrijdersbond van Hougaerde.

Deze wagen herinnert niet aan de oorlog, maar verwijst naar een Belgisch soldaat, Jean-Jacques Charlier, die in het leger van Napoleon vocht; in 1830 vocht hij mee als kanonnier tijdens de Belgische opstand tegen koning Willem I van Nederland;
Het Belgische bier ‘Jambe-de-Bois’ heeft een stamwortgehalte van 18.30° Plato, duidelijke verwijzing naar het jaar 1830.

Praalwagen van de Nationale strijdersbond Hougaerde
Vermoedelijk Ernest Ourystraat, 3320 Hoegaarden

Gemeente Hougaerde – Stoet op 27 Juli 1930 – Commune d’Hougaerde – Cortège du 27 juillet 1930
Een kanon met vaandel verbergt in eene loopgraaf-praal wagen, Nationale strijdersbond. Hougaerde
Un canon avec drapeau dissimulé dans une tranchée – Char, Société Nationale anciens combattants, Hougaerde.

Een kanon met vaandel verbergt in eene loopgraaf, praalwagen van de Nationale strijdersbond Hougaerde. Links op de zijgevel ziet u het opschrift “Credit Tirlemont S.A Filiale de la banque de Bruxelles”

Aan onze helden " Hougaerde 1914-1918

De ‘H’ is genaaid boven de oorspronkelijke. ‘N’; het werd van ‘Nationale’ ‘Hoegaardse’ Strijdersbond

NSB Nationale "Hoegaardse" Strijdersbond

1930: De oud-strijders krijgen een toelage voor hun vlag. De liberalen stemmen voor, maar de katholieken zijn tegen, vermoedelijk louter uit principe om de liberalen te tergen. (Hennuy C., Kroniek van Hoegaarden, 2012, p. 18)

Op vlag zien we oorlogsruïnes, de IJzer en de klaprozen, alles wat herinnert aan die eerste wereldbrand. En de kerk en het gemeentewapen van Hoegaarden

© Vzw Hoegaards Erfgoed Alpaidis-nr-213-54ste-jaargang-4-2018

Meer dan 20.000 Belgische militairen gingen tussen 1919 en 1923 het Rijnland bezetten

Zulke kaders brachten de Belgische militairen mee als souvenir uit Duitsland

Aandenken uit bezet Duitschland 1920
Gedenkenis tijdens mijne bezetting van Duitschland 1920
Souvenir d’occupation en Allemagne 1920

Aandenken uit bezet Duitschland 1920
Gedenkenis tijdens mijne bezetting van Duitschland 1920
Souvenir d’occupation en Allemagne 1920

(3 prenten/kaders 47 x 17 cm; verzameling Hoegaards erfgoed vzw)

© Vzw Hoegaards Erfgoed Alpaidis-nr-213-54ste-jaargang-4-2018

Onbekende begraafplaats van Hoegaardse gesneuvelden

 Van Hagendoren Joseph (Hoeg. 22.03.1890)

Van Hagendoren Joseph is wel degelijk te Hoegaarden geboren in 1890, maar bij zijn geboorte waren de ouders nog niet getrouwd.

Hij was de oudste zoon en eerste kind van Petrus Vanhagendoren, dagloner, wonende te Tienen en gehuwd te Hoegaarden op 28.12.1895 met Rosalie Mertens.

Hij werd gewettigd bij het huwelijk van zijn ouders.

Joseph sneuvelde te Westrozebeke en werd oorspronkelijk begraven te Passendale; ook van hem is de huidige begraafplaats onbekend.

© Vzw Hoegaards Erfgoed Alpaidis-nr-213-54ste-jaargang-4-2018

Alpaidis-nr-213-54ste-jaargang-4-2018

© Vzw Hoegaards Erfgoed Alpaidis-nr-213-54ste-jaargang-4-2018