Ga naar de inhoud

George Fisher Parramore : korte inhoud

George Fisher Parramore

1943-2018 75 jaar geleden gesneuveld, 30jaar herdacht

Inleiding

George Fisher Parramore

George Fisher Parramore was boordschutter van een Amerikaanse bommenwerper, die bij zijn terugkeer van een zending in Solingen door Duitse jachttoestellen onder vuur werd genomen. Op bevel van de gezagvoerende Luitenant verliet de bemanning één voor één het zwaar gehavende toestel. Tijdens de sprong sloeg Parramore tegen één der stabilisatoren van het vliegtuig, waardoor zijn parachute slechts gedeeltelijk opende. Hij stortte op 1 december 1943 te pletter in een veld te Hauthem, amper 22 jaar oud.

De gegevens van dit zoveelste oorlogsdrama werden afgeleid uit een rapport, opgesteld door een overlevend bemanningslid. Het lijk van de ongelukkige werd ter plaatse begraven op bevel van de toenmalige oorlogsburgemeester. Tegen elk verbod in werd het graf ’s nachts versierd door leden van het verzet. Later werd het lijk begraven op de militaire basis van het naburige Bevekom, toen onder Duitse supervisie, waarna het door de Amerikaanse bevrijders werd overgebracht naar een Amerikaans militair kerkhof te Neuville en-Condroz.

Studies & opleiding

George F. Parramore studeerde af aan de High School in 1940, werkte een tijd en nam in augustus 1942 dienst in het leger. Hij wordt ingelijfd bij het USAAF (United States Army Air Force) en krijgt het stamnummer 33.22.1489. Een eerste opleiding krijgt hij in Camp Lee om daarna vliegtuigmechanica te gaan volgen in Kessler Field, Bolox Miss.

Na deze opleiding wordt hij naar de militaire basis van Loredo gezonden voor een training boordwapens. Drie maanden later is hij in Salt Lake City, in de staat Utah, voor groepstraining en vervolgens zes weken in Davis Mothan Field bij Tucson in Arizona voor een bombardementsopleiding in smaldeelverband.

Oorlogmissies

Op 1 juni 1943 vliegt hij vanuit New York naar Engeland om ingezet te worden voor bombardementsopdrachten bij dag. Hij heeft dan de graad verworven van Staff-Sergeant.

In actie bij het 8th US Air Force, vanop de basis van Hethel (Groot Brittannië). Hij vervoegt de USAAF basis van Hethel, ten ZW van Norwich, aan de oostkust van Engeland en hij wordt er ingedeeld bij het 566th Bomb Squadron, als ‘Ball Turret Assistent Ingeneer’ of ‘kanonnier in de kogelkoepel’. Het Squadron maakt deel uit van de 389th Group H (Wing), die op haar beurt tot de 8th US Air Force behoorde. Het geheel omvat 500 vliegtuigen en een 20.000 manschappen.

In het kader van dit Smaldeel neemt Parramore deel aan verschillende zendingen boven bezet Europa en Duitsland. Vooral de aanval op een belangrijke brandstofopslagplaats is zeer moeilijk, gezien het vijandelijk overwicht. Deze opdracht staat vermeld in de annalen van de US Air Force.
Op 1 augustus 1943 maakt Parramore deel uit van een smaldeel dat een moordend bombardement uitvoerde op de olieraffinaderij van Ploësti in Roemenië. Zij waren opgestegen vanuit Bengazi in Libië voor een vlucht van 2.500 km. Slechts 33 van de 178 deelnemende toestellen waren na hun terugkeer nog gebruiksklaar en 446 van de 1.733 bemanningsleden sneuvelden.

Onderscheiding

Bij persoonlijk besluit van president Franklin Roosevelt wordt aan Staff-Sergeant George F. Parramore de hoge onderscheiding, het ‘Distinguished Flying Cross’ verleend, voor zijn manhaftig en voorbeeldig gedrag in een groot aantal succesvolle opdrachten tegen de vijand.

Brieven aan zijn moeder

Veel van zijn gevaarlijke opdrachten, met zijn toestel ‘Lucky Tiger’, heeft hij beschreven in de talrijke brieven aan zijn moeder in Cheriton.

De laatste en noodlottige zending van woensdag 1 december 1943 boven het Ruhrgebied. Vroeg in de morgen van 1 december 1943 geeft de Operations Commander, kolonel Wood, een ‘briefing’.
Kort daarop gaat de bemanning aan boord van de vliegtuigen voor een opdracht boven het Ruhrgebied. De opstijgende vliegtuigen vanop de basis in Engeland zijn stuk voor stuk vliegende forten.

De B-24 Liberator

Consolidated Liberators B 24

Het zijn de ‘Consolidated Liberators B 24’, zware viermotorige bommenwerpers, uitgerust met 10 mitrailleurs

De B-24 Liberator, gebouwd door Consolidated Aircraft Corporation, was het meest gebouwde Amerikaanse vliegtuig in WO 2 van 12 mm. Hun maximumsnelheid is 482 km/uur op 30.000 voet hoogte (9.100 m). Zij vervoeren elk 5.800 kg bommen. De aircrafts hebben een lengte van 20.47 m, een breedte van 33.50 m en een hoogte van 5.48 m. Leeg weegt het vliegtuig 16.556 kg en gevuld, met 12 bemanningsleden aan boord, 32.296 kg.

De Liberator waarin Parramore als ‘ball-turret gunner’, droeg het serailnummer 42-72876 en er zijn die dag 8 à 9 militairen aan boord. Boordcommandant 1ste Lt. Thomas Fravegas uit Memphis beschikte ook nog over 1ste Lt. Elmond Strickbine uit Kansas als 1ste piloot, Eric Hurtt uit Alabama, James Cameshart uit Indiana, Sergeant Tony Fravegas, broer van de boordcommandant, als radiogunner, en nog een drietal anderen, die wij niet bij naam kennen. De gebroeders Fravegas waren samen overzee gekomen, hadden steeds samen in hetzelfde vliegtuig gediend, dezelfde opdrachten uitgevoerd, ook de aanval op Ploësti en ze hadden beiden een onderscheiding gekregen. De bemanning had er voor deze gelegenheid aan gehouden het vliegtuig ‘The Fravegas Boys’ te dopen.

B 24 George Fisher Parramore wordt neergehaald

Het squadron stond onder bevel van majoor Conroy, die dan ook het sein tot vertrek gaf. De formatie steeg op en vloog over de Noordzee en Zuid Nederland in de richting van de Ruhr. De staalfabrieken van Solingen waren het doelwit. Tussen 12.00 en 12.30 GMT werden de bommen afgegooid op het doel en bracht het squadron zich terug in formatie om via België de terugvlucht aan te vangen.

En dan begint het mis te lopen. Tussen Dusseldorf en Aken vallen zeven Foche-Wulfs 190 hen aan. ‘The Fravegas Boys’, die op 20 à 24.000 voet hoogte vliegt in de formatie, wordt getroffen en verliest hoogte. De formatie moet nu ook nog verlaten worden. En hun laatste verbinding met de Squadronleader Conroy gebeurt ten Noorden van Aken.

Boordcommandant Thomas Fravegas besluit de thuisbasis te bereiken in ‘solitair’. Er komt een nieuwe aanval tussen de Duitse grens en onze streken door Messerschmits 110 van de basis van Brustem. Het bommenluik wordt in brand geschoten door 20mm. Kogels. Verschillende bemanningsleden worden gekwetst en de boordseiner sneuvelt.

George Fisher Parramore heeft probleem met parachute. 

Na nog meer hoogteverlies tot 10.000 voet wordt de toestand onhoudbaar. Het bevel wordt gegeven om het vliegtuig te verlaten. George F. Parramore helpt verschillende bemanningsleden in hun valscherm, trekt dan het zijne aan en springt….maar komt tegen de stabilisator van het staartstuk terecht. Het gevolg is dat zijn valscherm maar gedeeltelijk opent. 

Ooggetuigen hebben de val te Hauthem gezien. Parramore stort te pletter op het ‘Wijnhofveld’ en is op slag dood. Het is kort na de middag. Parramore was pas 22 jaar geworden.

‘The Fravegas Boys’ stort neer

The Fravegas Boys’ zelf stortte neer tussen Opvelp en Beauvechain en ontplofte. Eén bemanningslid wordt uit het toestel geslingerd en overleeft de ramp.
Niet alles zijn we te weten gekomen over deze ramp, maar we weten wel dat de boordcommandant sneuvelde en dat ook de dode boordseiner in het ontplofte tuig bleef. Hurtt en Tony Fravegas waren gewond. Samen met Strickbine en James Gamershart is Tony Fravegas opgepakt door de Duitsers, die vlugger ter plaatse waren dan de mensen van het verzet. Uit het verslag naderhand opgemaakt door 1ste Lt. Strickbine op de Headquaters van de basis Midland Army AIP Field in Texas vernemen we dat de Aircraft is neergehaald door vijandelijk vuur en dat Parramore, alhoewel hij dodelijk gewond was, op zijn post bleef en de andere bemanningsleden hielp met het omgorden van hun valscherm en te helpen bij het springen.

De postume eer door zijn vaderland en vanaf 1989 te Hoegaarden.

Zijn moeder

De moeder van George kreeg op 12 december bericht dat haar zoon vermist was tijdens een zending boven Duitsland. Later kwam het bericht dat hij gesneuveld was ‘killed in action’. Zo hadden de Duitsers via het Rode Kruis laten weten.
Deze moeder die in 1950 ook nog moest vernemen dat haar andere zoon Thomas driemaal gewond werd in Korea, overleefde haar leed en stierf in juni 1981.

Begraafplaats

Na de oorlog werd SSgt. George F. Parramore ontgraven en definitief ter aarde besteld op de begraafplaats van Neuville en Condroz. Hij werd er bijgelegd op het US Ardennes Cemetery, in het graf nr 36, rij 5, lokatie D. Aan deze held werd nog de Air Medal en het Purple Heart toegekend. Zijn familie bezocht in 1985 het graf.

Monument te Hoegaarden 

De gedenksteen staat op de plaats waar Parramore viel, langs de weg naar Meldert aan het ‘Wijnhofveld’. Het monument beoogt niet alleen de nagedachtenis van Staff Sergeant Parramore in ere te houden, maar is tevens een symbool voor alle luchtslachtoffers bij de geallieerde strijdkrachten die sneuvelden tussen Leuven en St.-Truiden. Die as was een belangrijke 20
luchtcorridor. Door het feit dat er zich twee belangrijke Duitse bases bevonden, Brustem en Beauvechain, opereerden er veel vijandelijke jagers, zodat het aantal crashes hier zeer hoog lag.

Kom eens de Parramore vitrines in het gemeentehuis van Hoegaarden bekijken De familie van G.F. Parramore heeft zijn medailles en andere eretekens aan de gemeente Hoegaarden toevertrouwd onder de voorwaarde dat ze uitgestald worden. Je kan er o.a. de beroemde Purple Heart medaille zien. Deze Amerikaanse militaire decoratie wordt uitgereikt in naam van de President van de Verenigde Staten aan hen die gewond of gedood werden terwijl ze het amerikaanse leger dienden.

De Parramore vitrines te Hoegaarden

Andere luchtactie WOII boven Hoegaarden

Andere luchtactie : Georges Jaspis te Nerm

Andere luchtacties boven Hoegaarden-Meldert-Outgaarden tijdens de tweede wereldoorlog

Georges Jaspis haalt Duits vkliegtuig neer

Georges Jaspis uit Wastines haalde Duits vliegtuig neer boven Nerm in februari 1944.
Als RAF-piloot (links)
De gedenksteen onthuld 09.03.1994 te Nerm aan de Valleistraat; de Junker 88 kwam neer achter de hoeve Schoensetters (rechts)

‘Stirling W7508 149 Sqn wordt neergeschoten

6 juni 1942 was een zaterdag toen te Hauthem een ‘Stirling W7508 149 Sqn neergeschoten werd door de Duitsers (Het aluminium van het vliegtuig werd door de inwoners van Hauthem gebruikt om afsluitingen te maken.); (van links naar rechts): 2 clandestiene foto’s van het wrak en bijdehandse dorpsgenoten en een ‘Stirling’

‘Oorlogsgraven gemenebest

In Outgaarden liggen twee oorlogsgraven van het Gemenebest.
Het zijn de graven van Pilot Officer (Piloot) Vaughan en Air Gunner Mold. Op 13 mei 1940 vertrokken vanaf RAF-basis Monchy-Lagache (Frankrijk) voor een verkenningstocht langs Duitse stellingen werd de Lysander onder vuur genomen door zeven Duitse Messerschmitt jagers en stortte om 8.45 neer in Outgaarden. Bij de crash kwamen de mannen om.

2 oorlogsgraven Gemenebest

Kom de Parramore vitrine bekijken in het gemeentehuis (sinds 2012)

George Fisher Parramore (09.11.1921-01.12.1943)

‘Purple Heart’, uitgereikt in naam van de Amerikaanse president

Met dank aan Yves Stouthuysen en zijn vriendenclub voor hun jaarlijkse medewerking

Gedeelte van de aanwezige verenigingen op een van de jaarlijkse herdenkingen, met hun vlaggen en onderscheidingen

1989 Het oorlogsmonument ter nagedachtenis van George Parramore, die op 01-12-1943 de dood vond in een veld te Hauthem wordt ingehuldigd het is 2 september1989
Het monument is opgericht als nagedachtenis en eerbewijs aan Staff-Sergeant G. F. Parramore die, op 1 december 1943 in het veld naast de gedenksteen sneuvelde. Het staat ook symbool voor alle slachtoffers van de luchtstrijd van de geallieerde strijdkrachten die zijn gesneuveld tussen Sint-Truiden en Leuven, en zelfs over geheel Europa tijdens de tweede wereldoorlog.Sinds 1989 vindt hier elk jaar een
herdenkingsplechtigheid plaats onder auspiciën van het Parramore Comité, de Confrérie der V Geslachten van Hoegaarden, met medewerking van het Gemeentebestuur en in aanwezigheid van een vertegenwoordiger van de Amerikaanse ambassade.

© Vzw Hoegaards Erfgoed Alpaidis-nr-212-54ste-jaargang-3-2018